PPF Mi Daha İyi, TPU Mu?
Hayatımda birkaç şey vardır ki, insana gerçek anlamda bir karar vermek için çok fazla düşünmek ve duygusal olarak bağlanmak gerekir. Bugün size anlatacağım konu da işte böyle bir şey: PPF mi daha iyi, TPU mu? Belki kulağa basit bir soru gibi geliyor ama bir dakika, gerçekten o kadar basit mi?
Kayseri’de, sabahları güneşin doğuşunu izlerken, eski bir yazı defterimden daha önce yazdığım bir notu okudum. Yazının içinde kaybolmak, ne kadar basit olsa da insanın kendine verdiği değer kadar kıymetli olduğunu hissettim. O sabah yazıma başlamak, gözlerimin duvarın diğer tarafındaki yeşil ağaçların hareketine takılı kalması gibiydi.
İçimde bir şeyler karışmaya başladı. Gözümde yaşanmışlıkların, kaybolmuş zamanların ve belirsizliğin izleriyle, bu iki terim, “PPF” ve “TPU”, bana sanki hayatta yolumu bulmaya çalışırken bir anlam ifade eder gibi geldi. O kadar fazla araştırma yapmıştım ki, sanki ikisi arasında kaldım; tıpkı bir yolculuğa çıkarken hangi yoldan gitmek gerektiğine karar vermek gibi.
Bir Seçim Yapmak Zor: PPF ve TPU
Bir sabah, Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, aklımda bu iki terim vardı: PPF ve TPU. “Yine mi bu?” diye düşündüm. Evet, bu terimler beni hala düşündürüyordu, çünkü ikisi de birbirine yakın gibi görünüyordu, ama bir o kadar da farklıydılar. Birinin sunduğu özellikler, diğerinin yanında eksik gibi hissediliyordu.
İlk başta, PPF’yi düşündüm. Şeffaf, dayanıklı, uzun ömürlü… Bir yandan “Evet, PPF!” dedim, ama bir başka taraftan da TPU’nun sunduğu esneklik, kullanım kolaylığı ve hafiflik düşüncesi aklımı karıştırıyordu. İki farklı dünya vardı; her biri kendi içinde cazipti. Ve ben, bu iki yol arasında sıkışıp kalmıştım.
Gözlerimi kapattım ve derin bir nefes aldım. Birçok insan hayatını anlamlı kılmak için kararlar verir. Ve bir şekilde, ben de bu anı, hayatımda verdiğim kararlar gibi hissediyordum. Her seçim, bir şeyleri kaybetmeme, bir şeylere de sahip olmama sebep oluyordu. Bunu hissediyordum. Her ne kadar PPF’nin dayanıklılığı aklımı çelmiş olsa da, TPU’nun esnekliği ve rahatlığı da gönlümü kazanıyordu.
Hayal Kırıklığı ve Umut Arasında
Bir gün, eski bir arkadaşım, yıllardır görmediğim Hüseyin, bana telefon açtı. “Gelsene, birlikte bir şeyler yapalım,” dedi. O an, kafamda çözmem gereken bir soru vardı: “PPF mi daha iyi, TPU mu?”
Bir yanda PPF’nin dayanıklı yapısı, sabırlı olmak gerektiğini anlatıyordu bana. Hayatta her şeyin dayanıklılıkla mümkün olduğuna inanıyordum. Ama diğer taraftan, TPU’nun daha hafif ve esnek yapısı bana bir umut veriyordu; belki bazen hayat, esnek ve değişken olmayı gerektiriyordu.
Hüseyin’i bulduğumda, ona ne kadar kararsız olduğumu söyledim. Neşeyle gülerek, “Bunlar hep dışarıdan görünen şeyler,” dedi. “Ama içindekini bilmeden dışarıyı çözemeyiz.” O an Hüseyin’in söylediği her şey, hayatla ilgili verdiğim kararların aslında sadece dışarıya yansıyan birer izlenim olduğunu fark ettirdi bana.
Karar Verme Anı: Kaybolmuş Bir İhtimal
Zaman ilerledikçe, PPF ve TPU arasında kaldığım anı, hayatın en karmaşık anlarından biri olarak hatırlayacağım. İkisi de çok değerliydi. İkisini de kullanmak, hayatın her noktasında belirli durumlarla başa çıkmak için çok önemliydi. Ama ya birini seçmek gerekiyorsa? Hangi özellikler öncelikliydi?
Bir an, Kayseri’nin o dar sokaklarından birinde yürürken, gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım. Bütün bu kararsızlık, duygusal bir hayal kırıklığına dönüşüyordu. Çünkü hayatımda, her zaman bir şeyleri seçmek zorunda kalıyordum. Ve bu, seçerken kaybolduğum, adım attığım her yolda farklı bir yüzle karşılaştığım bir deneyim olmuştu. Hangi yolu seçsem, bir tarafım tatmin olmuyordu.
Ama sonra bir şey fark ettim. Hem PPF hem de TPU, birbirinin tam zıttı gibi görünse de, bir şekilde ikisini de hayatımda kullanmanın değerli olabileceğini fark ettim. Her iki özellik de bana başka bir bakış açısı sunuyordu. Dayanıklılıkla esneklik, sabırla değişim, hepsi aynı anda hayatımın içinde yer almalıydı.
Sonuçta Ne Seçtim?
Bir gün, Kayseri’de yürürken, bir çiçeği tam olarak görebildiğimi fark ettim. Şehirdeki eski binaların arasından sızan güneş ışığına bakarak, hayatımda aldığım kararlara olan bağlılığımı hissettim. PPF ve TPU, bana hayatın farklı yönlerini hatırlatıyordu. Ve bir şekilde, her ikisini de kabul ettim. Bazen bir şeyin ne kadar dayanıklı olduğunu görmek önemlidir; bazen de esnek olabilmek, kolayca uyum sağlamak, zor zamanların üstesinden gelmek gereklidir.
Bugün, kararımı verdiğimi düşündüm, ama aslında bir karar vermek, hayatı ne kadar sevdiğimizi ve ona nasıl yaklaşmamız gerektiğini bulmak gibiydi. Bu iki terim, bana hem kaybolduğum, hem de bulduğum bir dünyayı sunuyordu. Bazen çok katmanlı, çok duygusal ve çok değişken bir dünya içinde kaybolmuş hissediyorum. Ama sonrasında, her seçimin aslında birbirini tamamladığını ve bunların hepsinin hayatımın parçası olduğunu hatırlıyorum.